Tytuł
Koralóweczka śluzowata Multiclavula mucida w polskiej części Karpat – nowe, liczne stanowiska rzadkiego porostu wskaźnikowego lasów naturalnych
Autorzy
[ 1 ] Grupa II Bioróżnorodności i Ewolucji, Instytut Botaniki im. W. Szafera Polskiej Akademii Nauk | [ P ] pracownik
Dyscyplina naukowa (Ustawa 2.0)
Wariant tytułu
EN Multiclavula mucida in the Polish Carpathians – new, numerous records of the rare lichen species, the old-growth forest indicator
Rok publikacji
2025
Opublikowano w
Typ artykułu
artykuł naukowy
Język publikacji
polski
Słowa kluczowe
Streszczenie
PL Multiclavula mucida to rzadki porost, dotychczas odnotowany w Polsce na 16 stanowiskach. Niniejsza praca przedstawia 63 nowe stanowiska tego gatunku, udokumentowane w latach 2010–2024 na obszarze polskich Karpat. Występowanie gatunku stwierdzono na nowych, licznych stanowiskach w Bieszczadach Zachodnich, Beskidzie Niskim oraz na Pogórzu Przemyskim. Po raz pierwszy odnotowano tego zlichenizowanego podstawczaka także w Tatrach i Górach Sanocko-Turczańskich. Publikacja omawia podstawowe dane ekologiczne taksonu. Gatunek ten rejestrowano głównie w lasach bukowych regla dolnego na wysokości 500–700 m n.p.m., a także w borach świerkowych (Tatry) na wysokości 900–1100 m n.p.m. Zasiedlał butwiejące kłody buka Fagus sylvatica i jodły Abies alba (we wschodniej części polskich Karpat) oraz pniaki i kłody świerka Picea abies (w Tatrach). Po raz pierwszy w Polsce odnotowano M. mucida na drewnie topoli Populus sp. i wierzby Salix sp. Interesujące jest stwierdzenie tego gatunku na glebie, co sugeruje, że substrat, wcześniej uznawany za kluczową cechę odróżniającą M. mucida od M. corynoides, może nie być tak istotną cechą diagnostyczną, jak wcześniej sądzono.
EN Multiclavula mucida to rzadki porost, dotychczas odnotowany w Polsce na 16 stanowiskach. Niniejsza praca przedstawia 63 nowe stanowiska tego gatunku, udokumentowane w latach 2010–2024 na obszarze polskich Karpat. Występowanie gatunku stwierdzono na nowych, licznych stanowiskach w Bieszczadach Zachodnich, Beskidzie Niskim oraz na Pogórzu Przemyskim. Po raz pierwszy odnotowano tego zlichenizowanego podstawczaka także w Tatrach i Górach Sanocko-Turczańskich. Publikacja omawia podstawowe dane ekologiczne taksonu. Gatunek ten rejestrowano głównie w lasach bukowych regla dolnego na wysokości 500–700 m n.p.m., a także w borach świerkowych (Tatry) na wysokości 900–1100 m n.p.m. Zasiedlał butwiejące kłody buka Fagus sylvatica i jodły Abies alba (we wschodniej części polskich Karpat) oraz pniaki i kłody świerka Picea abies (w Tatrach). Po raz pierwszy w Polsce odnotowano M. mucida na drewnie topoli Populus sp. i wierzby Salix sp. Interesujące jest stwierdzenie tego gatunku na glebie, co sugeruje, że substrat, wcześniej uznawany za kluczową cechę odróżniającą M. mucida od M. corynoides, może nie być tak istotną cechą diagnostyczną, jak wcześniej sądzono.
Strony (od-do)
1 - 10
Typ licencji
CC BY-NC (uznanie autorstwa - użycie niekomercyjne)
Tryb otwartego dostępu
otwarte czasopismo
Wersja tekstu w otwartym dostępie
ostateczna wersja opublikowana
Data udostępnienia
30.10.2025
Czas udostępnienia publikacji w sposób otwarty
w momencie opublikowania
Punktacja Ministerstwa / czasopismo
40
Ten serwis działa dzięki oprogramowaniu SINUS
opracowanemu przez Poznańskie Centrum Superkomputerowo-Sieciowe
Zaloguj się przez eKonto, aby dodać do SIN